İçeriğe geç

Pazar

Pazarda ham maddeler ve askerî birimler satış teklifleri ve ortak emir defteri üzerinden işlem görür. Alış ve satış emirleri fiyatları uyuştuğunda otomatik eşleşir.

  • Bir kaynak için seçtiğin bir birim fiyatından teklif oluştur.
  • Bir kaynak için aynı anda bir aktif teklifin olabilir.
  • İlan verdiğinde, kaynaklar emanette tutulur (deponuzdan hemen çıkarılır) ki iki kez satılamasınlar.
  • Bir teklifi iptal etmek, emanetteki kaynakları sana geri verir. (Bir şirket teklifi ise onları fabrikaya geri verir: aşağıya bak.)

Ticareti yapılabilir öğeler: kömür, demir, su, petrol, elmas, uranyum, lityum ve dört askeri birim (piyade, tank, füze, jet). Mısır, Levcoin ve Zümrütün pazarda ticareti yapılmaz.

  • Teklifler en ucuzdan listelenir ve listeye sabit fiyatlıların yanı sıra defterdeki satış emirleri de girer; böylece oyundaki en ucuz mal asla başka bir sekmede saklı kalmaz. Defter satırları işaretlidir; alım aynı şekilde çalışır.
  • Kısmi miktar satın alabilirsin: teklif küçülür ve sıfıra ulaştığında kaybolur.
  • Kendi teklifini satın alamazsın.

Oyundaki her satış tek bir emir defterinde durur: oyuncunun, şirketin, devletin. Eskiden malların bekleyebileceği iki yer vardı ve birindeki satış diğerindeki alış emriyle asla buluşamazdı: piyade’yi 1’e listeleyebilir, biri piyadeye 1 teklif verirken hiçbir şeyin olmadığını izleyebilirdin. Artık karşılaştıkları anda kesişiyorlar.

  • Alış emri “bunu bu fiyattan ya da daha iyisinden al” der. Satış emri tersidir.
  • Her iki bacak da yerleştirildiği anda teminata alınır. Alış levcoinleri, satış malı kilitler: gördüğün her bekleyen emir gerçek bir şeyle karşılanır ve hiçbiri stok yokluğundan başarısız olamaz.
  • Bekleyen bir alışı kesen satış anında gerçekleşir; yalnızca kesişmeyen kısım bekler.
  • Bekleyen emir fiyatı belirler. Daha ucuz bir satışı kesen alış, satışın fiyatını öder ve fark sana geri döner.
  • Önce en ucuz satış / en yüksek alış gerçekleşir, eşitlikte yaşa göre.
  • Asla kendinle işlem yapmazsın: şirket de kendisiyle yapmaz.
  • İstediğin zaman iptal et; teminatta kalan her şey iade edilir.

Şirketler ve devletler de bu defterde durur. Bir şirketin malını, sevk edildiği tesisin işletmecisi listeler; şirketin alışı ve her devlet emri bir kurul kararı ya da bir yasadır, çünkü başkasının parasını bağlarlar. Bkz. Şirketler ve Devletler.

Bir şirket, fabrikalarının mallarını, işletmecinin önce onları kendi cebine çekmesine gerek kalmadan doğrudan satabilir. Gelir şirket hazinesine gider; orada her hissedara aittir: asla satış düğmesine basan kişiye değil.

Dürüst olmayan bir işletmeci aksi hâlde şirketin demirini kendi alt hesabına 1 Levcoine satıp aradaki farkı cebe atabileceği için, şirket tekliflerinde bir fiyat tabanı vardır: dışarıdan hissedarları olan bir şirket, bir malı o malın güncel piyasa fiyatının %50’sinin altında listeleyemez. Şahıs şirketleri bunun dışındadır: kendine ucuza satmak sana hiçbir şeye mal olmaz.

Bir kaynak hiç işlem görmemişse referans fiyatı, dolayısıyla tabanı da yoktur; ilk satışlar fiyatı oluşturmakta serbesttir.

Fabrikanın operatörü, tıpkı ilan ettiği gibi bir şirket teklifini iptal edebilir: teklif, şirketin adıyla işaretlenmiş olarak kendi tekliflerinin yanında Tekliflerim listesinde görünür. Mallar fabrikanın deposuna geri döner, asla operatörün cebine değil: ilan verip iptal etmek, şirketin demirini alıp götürmenin bir yolu değildir.

Ticareti yapılabilir her öğenin bir fiyat ekranı vardır: borsanın kullandığının aynısı:

  • Zaman aralıkları: 1H, 24H, 7D, 30D, ALL.
  • Herhangi bir andaki fiyatı okumak için grafiğin üzerinde sürükle.
  • Bir fiyata dokunarak satış fişine yükle.
  • Hacmin, fiyatın altında kendi paneli vardır. Tek bir minik işlemle gelen büyük bir hareket aslında hareket değildir: bunu hacimden anlarsın.

Gösterilen fiyatlar, “en son ne işlem gördüyse” değil, hacim ağırlıklıdır (VWAP). 100 demir 10’dan işlem görür ve ardından tek bir birim 1.000’den işlem görürse, dürüst fiyat ≈20’dir ve göreceğin de budur. Bu, tek bir gösteriş işleminin piyasa fiyatını oynatamayacağı anlamına gelir.

Devletler herkesle aynı defterde işlem yapar:

  • Bir devlet, Devlet Kaynaklarını Sat yasasını geçirerek hazine kaynaklarını satar. Mal hazineden teminata alınır ve devletin adına bir satış emri olarak durur: böylece bir vatandaşın bekleyen alış emri gerçekten karşılanabilir. Gelir hazineye gider.
  • Bir devlet, hazine parasıyla alış emri veren Kaynak Satın Al yasasıyla alır; Piyasadan Satın Alma yetkisi olan bir başkan ya da bakan doğrudan bir emri de alabilir. Her iki durumda da kaynaklar hazineye girer.

Her yasa, meclisin gerçekten oyladığı fiyattan kendi satış emrini verir; bir yasa başka birinin onayladığı malı sessizce yeniden fiyatlandırmaz. Devlet yok olursa bekleyen emirleri kapatılır.

Çalışma vergisi kazanılan para veya kaynaktan kesilir ve devlet hazinesine aktarılır. Ticaret ve ithalat vergileri Levcoin cinsindedir. Doğrudan alımda alıcı öder; emir defterinde mevcut emri karşılayan taraf, gelen satıcı dâhil, öder. Bakiye işlemden önce kontrol edilir. Blok açık pazar politikası üyeler arasındaki iki vergiyi kaldırır. Diplomasi ve sadakat ek ücretleri hazineye aktarılmayıp yok edilir.

Ticaret ayrıca satıcının devletiyle nasıl geçindiğini de yansıtır:

  • Devlet ilişkileri: devletinin sevmediği bir devletten satın almak, −50 ilişkide +%50’ye kadar bir ek ücret ekler (bkz. İlişkiler).
  • Vatandaş sadakati: ona sadakatsizken kendi devletindeki satıcılardan satın almak, −100 sadakatte +%10’a kadar ekler (bkz. Vatandaş Sadakati).

Bu ek ücretler fiyatın üzerine ödenir ve yakılır (satıcıya gitmez). Buna karşın iyi ilişkiler ve açık pazarlar ticareti daha ucuz hâle getirir.