Fabrikalar

Fabrikalar kaynak, Levcoin veya askerî birim üretir ve oyuncu çalıştırır. Her fabrika bir şirkete aittir. 250 Levcoin ile şirket kur, hazinesini finanse et ve ardından tesis inşa et veya satın al. Şirket stoku hissedarların kişisel malı değildir.

Fabrika türleri

Bir fabrika tek bir şey üretir. Olası türler şunlardır:

Kaynaklar: kömür, demir, su, petrol, elmas, uranyum, lityum
Mısır: fiziksel bir kaynak yerine Levcoin üreten özel bir fabrika
Askeri (silah fabrikaları): piyade, tank, füze, jet: bunlar birim üretmek için kaynak tüketir ve kaynak fabrikalarından farklı çalışır: çıktı, fabrikanın seviyesine göre belirlenen sabit bir miktardır ve işçilere üretimden bir pay yerine Levcoin maaşı ödenir (aşağıdaki Silah fabrikaları bölümüne ve Birlikler sayfasına bak)

Fabrika kurmak

Önce şirket kurup finanse et. İnşaat şirkete 50 Zümrüt ve mevcut fabrika sayısına bağlı Levcoin maliyeti getirir: ilk fabrika 60, ikinci ve üçüncü 72, dördüncü ve beşinci 84 Levcoin. Zümrüt bedeli sabittir. Fabrika sayısı sınırı yoktur. Doğrudan inşaat bulunduğun bölgede yapılır; kurul önerisi bölgeyi belirler. Mevcut tesis alımı da şirket fonlarını kullanır.

Seviyeler ve tecrübe

Kaynak ve mısır fabrikaları vardiya başına 1 XP kazanır ve seviye sınırları yoktur. Askerî fabrikalar üretilen birim başına 20 XP kazanır ve 50. seviyede durur. Seviye 1 + floor(sqrt(XP / 250)) ile hesaplanır; askerî sınır uygulanır. Her 10 seviyede XP, 250 Zümrüt × (eşik / 10) ödenene kadar durur. Şirket harcamasını yönetim kurulu onaylar; işletmeci kendi cebinden de ödeyebilir.

Üretim nasıl çalışır

Her çalışma eylemi, şunlara dayalı bir miktar üretir:

etkin seviyen (tecrübeden): formülde iki kat sayılır,
zekan (“eğitim” olarak sayılır),
fabrikanın seviyesi: o da iki kat sayılır,
verimliliğin (doğrudan bir yüzde: 50 verimlilikte yarısı kadar üretirsin),
bölgenin eğitim endeksi,
o kaynak için bölgenin kaynak bonusu: demir bakımından zengin bir bölge, orada kurulan demir fabrikalarını güçlendirir (aşağıya bak),
partinin üretim bonusu (partinin bonus türü üretim ise),
ve son bir şans çarpanı.

Farklı kaynakların farklı zorlukları vardır: fiziksel kaynaklar arasında kömür, demir, petrol ve su en büyük miktarlarda çıkarken, elmas, uranyum ve lityum çalışma başına çok daha nadirdir. Fiziksel kaynaklar bilerek yavaştır (her vardiyanın çıktısı, ekonomiyi dengede tutmak için ağır biçimde küçültülür) buna karşılık mısır fabrikaları gözle görülür biçimde daha hızlı Levcoin kazandırır, her fabrika türü içinde vardiya başına en iyi getiriyle. Bir vardiya her zaman en az 1 üretir.

Bu formül kaynak ve mısır fabrikaları için geçerlidir. Silah fabrikaları onu tamamen yok sayar: aşağıya bak.

Silah fabrikaları

Vardiya başına askerî üretim (2 × seviye + floor(seviye / 5)) × 2 şeklindedir: 10. seviyede 44, 50. seviyede 220 birim. İşçi özellikleri üretimi değiştirmez. Her seviye tarif maliyetini %1, 50. seviyede en fazla %50 azaltır. Malzemeler ve ücretler şirket deposundan karşılanır; birimler buraya gider. Ev üretimi kişisel depoyu kullanır, tam tarif bedelini öder ve istenen miktarı üretir.

Bunlar temel miktarlardır. Şirket türü bir şirket için %5, halka açık şirket için %10 ekler; sonuç tam birime yuvarlanır. Kişisel istatistikler, rozetler, sadakat ve bölgesel bonuslar askerî üretimi etkilemez.

Bölge kaynak bonusu

Her bölgenin, haritada ve bölge sayfasında gösterilen kaynak başına bir bonusu vardır. Gösterilen yüzde, eşleşen bir fabrikanın aldığı gerçek üretim artışıdır: örneğin +%30 demir gösteren bir bölge, oradaki demir fabrikalarının %30 daha fazla üretmesini sağlar. Yalnızca fabrikanın kendi kaynağına uygulanır (mısır, bölgenin tarım arazisi bonusunu kullanır); askeri fabrikalar bölge bonusu almaz.

Bölge refahı

Her bölgenin ayrıca 1 ile 20 arasında bir refah endeksi vardır ve bölge sayfasında mutluluk, eğitim, sağlık ve güvenlik yanında gösterilir. Bu endeks, sakinlerin kişisel üslerini ne kadar seviye atlattığına göre hesaplanır: seviye 1 üs (herkesin ücretsiz başlangıç noktası) sayılmaz, sadece onun üzerindeki seviyeler sayılır, yani bölge sakinleri gerçekten üslerine yatırım yaptıkça refah artar.

Refah, oradaki her kaynak fabrikasına küçük bir üretim bonusu ekler: endeks puanı başına +%0,25, yani ölçeğin zirvesindeki (20/20) bir bölge +%5 üretir. Diğer tüm çarpanlarla birleşir (şans, sadakat, şirket kademesi, rozetler) ve hepsi gibi silah fabrikaları muaftır; askeri üretim sadece fabrikanın seviyesine bağlıdır.

Bölge verimliliği: bir yatak ancak bu kadar ekibi taşır

Her kaynağın bölge başına bir verimliliği vardır ve %100’den başlar. Aynı bölgede o kaynakta oto çalışan her tam 10 ekip için 5 puan düşer: sadece seninkiler değil, bölgedeki tüm fabrikalar ve şirketler sayılır.

Bir bölgenin kömüründe 9 oto ekip verimliliği %100’de bırakır.
10.’su gelir ve kömür orada %95 ile çalışır; 20 ekipte %90, 30’da %85.
Asla %10 tabanının altına inmez (180 oto ekipte bu tabana varılır).

İki not:

Kalabalığa yalnızca oto çalışma sayılır. Yatağı ara sıra vardiya tıklayan biri yormaz; onu gece gündüz kazan ekipler yorar.
Verimlilik oradaki her vardiyaya işler, elle yapılanlar dahil. Bir bölgenin kömürü %85’teyse, elle yaptığın vardiya da %15 daha az üretir.

Kaynak ve bölge başınadır: yandaki demirde 30 oto ekip kömürcülere hiçbir şeye mal olmaz, aynı yığın başka bölgede buraya etki etmez. Silah fabrikaları muaftır: silahlar topraktan çıkarılmaz.

Fabrika sayfası güncel değeri, bölgede o kaynağı kaç ekibin otomatikleştirdiğini ve kaç ekibin daha %5’e mal olacağını gösterir: ekipleri bölgelere yaymak tek damara yığmaktan iyidir.

İşçiler ve maaşlar

Bir fabrikanın 5 işçi yuvası vardır, artı seviye atladıkça ek yuvalar: kaç tane olduğu, sahibi olan şirkete bağlıdır. Bir şahıs şirketi her 5 seviyede 1 yuva kazanır; ortakları olan bir şirket her 3 seviyede 1; halka açık bir şirket her 2 seviyede 1. Bu yüzden seviye 20 bir fabrikanın, kademesine göre 9 / 11 / 15 yuvası olur. Çalışmak seni boş bir yuvaya otomatik olarak işe alır.
Aynı anda yalnızca bir fabrika işi tutabilirsin: yeni bir tane almak eski işinden ayrılmana neden olur.
Orada çalışmak için fabrikayla aynı bölgede olman gerekir.
Sahipler işçileri kovabilir; işçiler istifa edebilir.

Maaş, üretimin işçi ile sahip arasında nasıl bölüneceğine karar verir:

Kendi fabrikasında çalışan sahip: %100’ünü tutar, maaş yok.
Yüzde maaş (varsayılan %50, maksimum %90): işçi ürettiğinin o payını tutar; gerisi fabrika deposuna gider. Herhangi bir şey üreten bir işçi her zaman en az 1 birim eve götürür: bir vardiya asla sıfır etmez.
Sabit maaş: işçiye, fabrikanın depolanmış Levcoinlerinden düz bir Levcoin tutarı ödenir ve tüm üretim fabrikaya gider.
Mısır fabrikaları işçinin payını doğrudan Levcoin olarak öder.
Silah (askeri) fabrikaları, sahibin belirlediği düz bir Levcoin maaşı öder: yüzde seçeneği yoktur, çünkü işçiler üretimi göremez. Maaş, fabrikanın depolanmış Levcoinlerinden ödenir (o vardiyanın malzemeleri tahsil edildikten sonra) ve birimler fabrika deposuna gider. Fabrika hem malzemeleri hem de maaşı karşılayamıyorsa, maaş mevcut tutara düşürülür: asla negatife inmez.

Bölgenin devleti bir çalışma vergisi alıyorsa, bu vergi işçinin maaşından alınır ve devlet hazinesine gönderilir.

Depo

Tüm tesisler Levcoin, kaynak ve birimler için tek depoyu paylaşır. İşçi ücretleri ödenir; kalan üretim şirkete aittir. İşletmeci veya tek hissedar olmak ücretleri ortadan kaldırmaz. Yalnızca hissedarlar katkı yapabilir. Malları yalnızca tek malik çekebilir; Levcoinler kurul onaylı temettülerle dağıtılır. Asgari temettü dolaşımdaki hisse sayısına eşittir, normalde 10.000 Levcoin. Şirket Zümrüt harcayabilir ancak bunlar geri çekilemez.

Bir fabrikayı taşımak

Bir tesisi nakletmek tek bir tıklama değil, gerçek bir operasyondur. Maliyeti:

Levcoin: o mesafeyi senin kat etmenin tutacağı bedelin iki katı: yani dünyanın öbür ucuna taşımak, yan bölgeye taşımaktan çok daha pahalıdır: ve
fabrika seviyesi başına her kaynaktan 50 (kömür, demir, su, petrol, elmas, uranyum ve lityum). Seviye 10 bir fabrika, her birinden 500 ister.

Taşımak tüm işçilerini kaldırır. Fabrikayı başka bir ülkeye taşımak, orada bir ruhsata da ihtiyaç duyması demektir.

Ruhsatlar: işletme hakkı

İşletme lisansı bir devletteki şirkete aittir ve oradaki tüm tesislerini kapsar. 5. seviye ve altındaki fabrikalar, kamuya ait başlangıç fabrikaları ve devletsiz bölgeler muaftır. İnşaat için önceden lisans gerekmez. 5. seviyenin üzerinde çalışmak için lisans veya geçerli ek süre gerekir. İptal ya da fetih sonrası üretim durmadan önce lisans almak veya taşınmak için 48 saat tanınır.

Savaş hasarı

Bir fabrikanın bulunduğu bölge bir savaşta kaybedildiğinde, fabrika 2 seviye düşer. Tesislerin, savunduğun toprağın bir parçasıdır.

Fabrikasız üretim (ev üretimi)

İkametgah bölgende “evde” bekleme süresi olmadan üretim yapabilir, seferinde 1-1000 üretebilirsin. Ev üretimi artık düz bir 1:1 dönüşümdür: ürettiğin sayının tam olarak o kadarını alırsın; tek sınır, kendi deponuzdaki malzemelerdir (ve askeri birimler için Levcoin). Üretim sana gider.

Bekleme süresi ve ganimet

Bir fabrikada çalışmak 5 dakikada bir ile sınırlıdır.
Her çalışma eyleminin küçük bir şansı vardır (şans ve Pro ile artar) bir ekipman kutusu düşürmek için.